Gül İle Nevruz Efsanesi

“Nevruz bir erkekmiş ve sevgilisi güle âşıkmış. Her bahar gelişinde kayaların üzerinde çiçek açar, gülün yollarını beklermiş. Ne yazık ki gül bir türlü gelmediği gibi güneş de onu  yavaş yavaş kavurmaya başlarmış. Durumu gittikçe kötüleşen Nevruz adeta inlercesine şöyle seslenirmiş:

– “ Güüül ! Güüül ! Gül ! Bak sarardım, soluyorum nerdesin ?” Gül Nevruzun bütün bu inleme-lerini duyar, ancak henüz yaz gelip açılamadığı için ona bir türlü cevap veremezmiş.

Nevruz her bahar çiçeklerini açıp olanca güzelliğiyle süslenerek sevgilisi gülün yollarını bekler-miş. Ancak farklı zamanlarda açıldıkları için bir türlü buluşamazlarmış. Baharın başında Nevruz çiçekle-rinin solmasına yakın bütün derelerden ve kayalıklardan aynı ses yükselirmiş:

– “Güüül ! Güüül ! Gül ! Sarardım soluyorum nerdesin ?” [1]


[1] Kadir Pürlü, a.g.e. s. 283

Paylaşım :Share on FacebookShare on Google+Share on LinkedInShare on TumblrTweet about this on TwitterShare on VKEmail this to someone

Bir cevap yazın